رباعی شمارهٔ ۱۳۳
هوش مصنوعی: در این ابیات اشاره به پوچی مقام‌های دنیوی و زندگی دارد. شاعر به این نکته می‌پردازد که جایی که مقام و جایگاهی وجود ندارد، تنها دانشی در میان است و این زندگی پر از درد و رنج، همچون تله‌ای است. همچنین، وقتی که انسان از تغییرات و حوادث زندگی رنج می‌برد، باید بدانید که آن تغییرات فقط یک رویداد گذرا بوده و مکانش شایسته‌ی توجه نیست. به طور کلی، ابیات به محتوای زندگی بی‌اعتبار و عدم اهمیت مقام‌ها اشاره دارند.
جایی که مقام نیست‌ات، مرحله دانوین عمر پر آفت و بلا را تله دان
هوش مصنوعی: هرجا که مقام و جایگاه تو نیست، آن را مرحلهای بدان و این عمر پر از مشکلات و دردناک را همچون دام و تله‌ای در نظر بگیر.
چون بر تنت از حدوث مردم حدث ا‌ستجای حدث حدوثه را مزبله دان
هوش مصنوعی: وقتی بر بدن تو از وجود انسانیت نشانهای است، بدان که جایگاه این نشانهها، همچون زبالهای بیارزش است.