رباعی شمارهٔ ۱۳۴
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به بی‌فایده بودن فضل و علم اشاره می‌کند، چرا که آنها نمی‌توانند به انسان کمک کنند و تنها باعث رنج و درد می‌شوند. او به این نکته می‌پردازد که حتی نانی که در دست دیگران (سگان) است، به ما نمی‌رسد و نمی‌توانیم از آن بهره‌مند شویم. به طور کلی، این شعر نشان‌دهنده ناامیدی از شرایط دشوار و بی‌توجهی به ارزش‌های واقعی است.
از فضل چه حاصل است جز جان خوردنافسوس افضل که فضل نتوان خوردن
هوش مصنوعی: از دانش و فضیلت چه فایدهای حاصل میشود، جز اینکه فقط زندگی را سپری کنیم؟ افسوس که بهترین وضعیت هم به گونهای است که نمیتوان از آن بهره‌مند شد.
نان پاره چو در دست سگان است امروزاز دست سگان نمی توان نان خوردن
هوش مصنوعی: امروز دیگر نمیتوان از سگان نان گرفت، که نان پارهای که در دست آنهاست، قابل استفاده نیست.