رباعی شمارهٔ ۱۴۲
هوش مصنوعی: این ابیات به ارتباط بین حقیقت و وجود اشاره دارد. شاعر می‌گوید که دل، نشان‌دهنده حقیقت است و تن، مانند پوست بر روی آن. با نگاه به روح و صورت دوست، می‌توان عمق وجود را درک کرد. در نهایت، هر چیزی که در عالم هستی وجود دارد، یا نشانی از نور حقیقت است یا خود آن نور.
دل مغز حقیقت است و تن پوست، ببیندر کسوت روح، صورت دوست ببین
هوش مصنوعی: دل، همان حقیقت درونی است و بدن، مانند پوستی برای آن. در میان ظواهر ظاهری، باید در جستجوی روح و ماهیت واقعی دوست بود.
هر چیز که آن نشان هستی دارد یا سایهٔ نور اوست، یا اوست، ببین
هوش مصنوعی: هر چیزی که وجود و هستی دارد، یا از نور او نشأت میگیرد و سایهای از اوست، یا خود اوست. به این موضوع دقت کن.