رباعی شمارهٔ ۱۵۴
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به تمایل و نیاز خود به محیطی متفاوت و حالاتی از مستی اشاره می‌کند، اما می‌گوید که از شراب نمی‌نوشد. او همچنین به تنهایی خود در گوشه‌ای از خلوص اشاره می‌کند و بیان می‌کند که کل جهان در درون اوست، اما او همچنان به دنبال چیزی فراتر از خود می‌گردد.
مستم به خرابات، ولی از می نهنقلم همه نقل است و حریفم شئ نه
هوش مصنوعی: من به میخانه و حال مستی رفتهام، اما همهی سخنانم دربارهی شراب نیست و رفیقم فقط در ظاهر است.
در گوشهٔ خلوتم نشان پی نهاشیاء همه در من و من در وی نه
هوش مصنوعی: در خلوت و تنهاییام، نشانههای عشق و زیبایی را مییابم. همه چیز در درون من است و من نیز به نوعی در آن موجودیت دارم.