رباعی شمارهٔ ۱۵۸
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به ذات خداوند اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که خداوند از هر مکانی و جهت جداست. او می‌پرسد که خداوند در کجا و به چه شکلی وجود دارد در حالی که در واقعیتی فراتر از مکان و زمان قرار دارد. این سوالات نشان‌دهنده‌ی عمق جستجو در فهم وجود و حقیقت الهی است.
ای عین بقاء در چه بقایی که نه‌ای؟در جای نه‌ای؟ کدام جائی که نه‌ای؟
هوش مصنوعی: ای موجودیت زنده، در چه بقایی هستی که خود در آن موجود نیستی؟ در کجا هستی که در آن جا غایبی؟ کدام مکان است که تو در آن حضور نداری؟
ای ذات تو از جا و جهت مستغنیآخر تو کجانی؟ و کجائی که نه‌ای؟
هوش مصنوعی: ای ذات تو از مکان و موقعیت بینیاز است، پس تو در کجا هستی؟ و در کجایی که اصلاً وجود نداری؟