رباعی شمارهٔ ۱۵۹
هوش مصنوعی: در این شعر خطاب به کسی است که شب و روز در جستجوی خداوند است. شاعر میگوید اگر از خودت دور شوی، به حقیقت نمیرسی. خداوند به زبانهای مختلف با تو سخن میگوید، اما در نهایت تو باید در درون خودت به دنبال او باشی.
ای آن که شب و روز خدا می طلبیکوری گرش از خویش جدا می طلبی
هوش مصنوعی: ای کسی که هر روز و شب در جستجوی خدا هستی، اگر این جستجو را از خودت جدا کنی، انگار که نادانی.
حق با تو به صد زبان همی گوید راز:سر تا قدمت منم، که را می طلبی؟
هوش مصنوعی: حق به گونههای مختلف به تو میگوید که من تمام وجود تو هستم، پس چرا کسی دیگری را میجویی؟