رباعی شمارهٔ ۱۶۱
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به وضعیت انسان‌ها و وابستگی‌های زبانی اشاره می‌کند. او می‌گوید که در خانه‌اش با وجود هزاران بت، هنوز هیچ‌یک را نشکسته است و این نشان‌دهنده ناتوانی یا عدم عمل‌کردن به وعده‌هاست. همچنین او به شهادت رستم، قهرمان افسانه‌ای اشاره می‌کند و می‌گوید که شب را در حال مستی و غفلت سپری می‌کند، گویی فردای آن روز هیچ عواقبی ندارد. در کل، این اشعار به تنهایی، سردرگمی و بی‌عملی انسان را به تصویر می‌کشند.
دعوی به سر زبان خود وابستیدر خانه هزار بت، یکی نشکستی
هوش مصنوعی: ادعای تو تنها در حرف است، در حالی که در زندگیات surrounded by countless idols هستی و حتی یکی از آنها را هم نشکستهای.
گویی به یکی قول شهادت رستمفردات کند خمار، کامشب مستی
هوش مصنوعی: انگار که کسی وعده دهد که رستم در آینده به شهادت میرسد، امشب نشئه و سرمست هستم.