رباعی شمارهٔ ۱۸۹
هوش مصنوعی: این بیت به این موضوع اشاره دارد که انسان تا زمانی که دل و درونش را باز نکند، نمی‌تواند به درستی ببیند و درک کند. همچنین، از شخصی دعوت می‌کند که امروز از لذت و زیبایی‌های زندگی بهره‌مند شود و از غم و ناامیدی در آینده خلاص شود، زیرا زندگی در همین لحظه است.
تا دیدهٔ دل ز دیده‌ها نگشاییهرگز ندهند دیده‌ها بینایی
هوش مصنوعی: تا زمانی که دل نتواند به دیده‌ها نگاه کند، هیچگاه دیده‌ها قادر به دیدن و بینایی نخواهند بود.
امروز از این شراب جامی در کشمسکین تو که در امید پس فردایی
هوش مصنوعی: امروز برای تو، که در انتظار آیندهای بهتر هستی، یک جام از این شراب بنوش و لحظه را غنیمت شمار.