بخش ۹۵ - اجرام کواکب
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده از وجود کواکب و ارتباط آن‌ها با جهان‌های متفاوت صحبت می‌کند و می‌گوید که نمی‌داند راکب‌های این کواکب بر چه مرکوب‌هایی سوارند. او به نقل از شنیده‌های خود اشاره می‌کند که هر کوکب دارای جهانی جداگانه است. اما در پاسخ به این سخن، دیگران نیز تایید می‌کنند که این موضوع را شنیده‌اند، اما به درستی آن شک دارند و می‌گویند که وقتی از واقعیت فراتر می‌روند، متوجه می‌شوند که این مفهوم غیرممکن به نظر می‌رسد.
دگر ره گفت کاجرام کواکبندانم بر چه مرکوبند راکب
هوش مصنوعی: او می‌گوید که نمی‌داند ستارهها به کدام سو می‌روند و راکب بر چه مرکبی سوار است. به عبارتی، او احساس ناآگاهی و سردرگمی دارد و نمیتواند مسیر درست را تشخیص دهد.
شنیدستم که هر کوکب جهانیستجداگانه زمین و آسمانیست
هوش مصنوعی: شنیدهام که هر ستاره به نوعی دنیای خاص خود را دارد و به همین ترتیب، هر کدام از آن‌ها آسمان و زمین متفاوتی برای خودشان دارند.
جوابش داد کاین ما هم شنیدیمدرستی را بدان قایم ندیدیم
هوش مصنوعی: او پاسخ داد که ما هم این موضوع را شنیدهایم، اما حقیقت را در آن پنهان نمیبینیم.
چو وا جستیم از آن صورت که حالسترصد بنمود کاین معنی محالست
هوش مصنوعی: وقتی که از آن شکل و تصویر جدا شدیم، مشاهده کردیم که این معنا غیر ممکن است.