بخش ۹۶ - مبداء و معاد
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات درباره مسیر و مقصد زندگی می‌گوید و از پرسش درباره اینکه چرا اینجاییم و به کجا می‌رویم، صحبت می‌کند. او تأکید می‌کند که نمی‌توان فهمید که از کجا آمده‌ایم و به کجا خواهیم رفت، مگر اینکه پرده رازها کنار برود. سپس بیان می‌کند که برای رسیدن به رهایی از این مسیر، باید خود را بشناسیم و بدانیم که چه هستیم و از کجا آمده‌ایم.
دگر ره گفت ما اینجا چراییمکجا خواهیم رفتن وز کجاییم
هوش مصنوعی: باید ببینیم چرا در اینجا هستیم، به کجا میخواهیم برویم و از کجا آمده‌ایم.
جوابش داد و گفت از پرده این رازنگردد کشف هم با پرده می‌ساز
هوش مصنوعی: او پاسخ داد و گفت که این راز از پشت پرده نخواهد افتاد، چرا که خود پرده به خوبی میتواند این راز را پنهان کند.
که ره دورست ازین منزل که ماییمندیده راه منزل چون نماییم
هوش مصنوعی: مسیر به سوی جایی که ما هستیم بسیار دوراست و برای رسیدن به آن، نمیدانیم چگونه باید راه را پیدا کنیم.
چو زین ره بستگان یابی رهاییبدانی خود که چونی وز کجایی
هوش مصنوعی: وقتی که از این مسیر افرادی که به زنجیر کشیده شدهاند را پیدا کنی، به خوبی متوجه میشوی که خودت چگونه هستی و از کجا آمدهای.