بخش ۹۹ - در چگونگی دیدار کالبد در خواب
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر زندگی و جان وجود دارد، پس شکل‌های ظاهری و جسمی ما بی‌معنا و باطل هستند. او به خواب‌هایی که می‌بیند توجه می‌کند و از خود می‌پرسد که چه کسی می‌تواند این اشکال را نگه دارد. پاسخ این است که ما از طریق عادت‌ها به خیالات مرده عادت کرده‌ایم. وقتی فکر و توجه ما به خواب عادات جاری گردد، آن وقت جان‌ها نمایان می‌شوند. در واقع، شاعر به عمق وجود و حقیقت زندگی فراتر از ظاهر مادی اشاره دارد.
دگر ره گفت اگر جان هست حاصلنه نقش کالبدها هست باطل؟
هوش مصنوعی: اگر جان وجود دارد، پس چرا نقش بدنها بیارزش است؟
چو می‌بینم به‌خواب این نقش‌ها چیست؟نگهدارندهٔ این نقش‌ها کیست؟
هوش مصنوعی: وقتی به خواب میروم و این تصاویر را می‌بینم، سوالی برایم پیش میآید: چه کسی نگهدار این تصاویر است؟
جوابش داد کز چندین شهادتخیال مرده را با تست عادت
هوش مصنوعی: او به او پاسخ داد که به خاطر عادت طولانیاش، حتی با وجود شواهد زیادی، هنوز هم باور ندارد.
چو گردد خواب را فکرت خریداردر آن عادت شود جان‌ها پدیدار
هوش مصنوعی: زمانی که ذهن به خواب رود و فکر به حالت خریدار درآید، در این حالت عادت می‌کند و روحها نمایان می‌شوند.