بخش ۱۰۵ - تمثیل موبد دوم
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف وضعیتی پرداخته که در آن فردی، به عنوان موبد، به قصر می‌رود و به قدرت خداوند در جهان اشاره می‌کند. او از خطر افتادن از ارتفاع می‌ترسد و به همین دلیل تلاش می‌کند تا به کنگره (کنار دیوار) چنگ بزند تا از سقوط جلوگیری کند. با این حال، ترس و اضطراب او باعث می‌شود که نه تنها او بلکه کنگره نیز در خطر سقوط قرار می‌گیرد. در نهایت، نشان داده می‌شود که ترس و فشار می‌تواند باعث بی‌تابی و چالش‌های بیشتر شود.
دوم موبد به قصر‌ی کرد مانندکه بر گردون کشد گیتی خداوند
هوش مصنوعی: دوم موبد به قصر رفت، مانند کسی که بر آسمان زمین را به دست خداوند میکشاند.
از او شخصی فرو افتد گران‌سنگز بیم جان زند در کنگره چنگ
هوش مصنوعی: شخصی به خاطر ترس از جانش، از جایگاه بالایی به پایین میافتد و در این حال خود را در چنگال خطر میسازد.
ز ماندن دست و بازو ریش‌گرددوز افتادن مضرت بیش گردد
هوش مصنوعی: اگر دست و بازو بیتوجهی بکنند و در ادامه به کار نپردازند، ضایع میشوند و نتیجهی آن، گرفتاریهای بیشتر خواهد بود.
شکنجه گرچه پنجه‌اش را کند سستکند سر‌پنجه را در کنگره چست
هوش مصنوعی: شکنجهگر هرچند که پنجههایش را ضعیف کند، اما با انگشتان ماهر و چابکش، می‌تواند همچنان موثر باشد.
هم آخرْ کار کاو بی‌تاب گرددهم او هم کنگره پرتاب گردد
هوش مصنوعی: کسی که بیش از حد بی‌تابی کند، در نهایت دچار مشکلات خواهد شد و حتی ممکن است او را از جایگاهش فرود آورد.