بخش ۲ - نیایش به درگاه باریتعالی
هوش مصنوعی: شاعر در این متن با نگاهی به خداوند، از او یاری می‌طلبد و به عظمت و بخشش او اشاره می‌کند. او خود را بنده‌ای نیازمند می‌داند که در دنیای پر از غبار و چالش‌های زندگی به امید خداوند پناه می‌برد. او از خدا می‌خواهد که او را از شلوغی‌ها و سختی‌ها نجات دهد و به او راهی روشن نشان دهد. همچنین، شاعر در نهایت به سادگی و نیاز خود به خداوند اعتراف می‌کند و از او درخواست می‌کند که درصدر زندگی‌اش، سلامتی، روشنایی و خوشبختی به او عطا کند. خداوند را منبع اصلی قدرت و انگیزه خود می‌داند و با تواضع از او می‌خواهد که او را در مسیر درست راهنمایی کند.
خدایا تویی بنده را دستگیربود بنده را از خدا ناگزیر
هوش مصنوعی: خدایا، تو تنها کسی هستی که میتوانی به بندگانت کمک کنی و او را از چنگال مشکلات نجات دهی.
تویی خالق بوده و بودنیببخشای بر خاک بخشودنی
هوش مصنوعی: تو خدای آفرینش و هستی هستی، به خاک و انسانهای گناهکار بخشش کن.
به بخشایش خویش یاریم دهز غوغای خود رستگاریم ده
هوش مصنوعی: از تو خواهش میکنم که به ما کمک کنی تا از شلوغی و آشفتگیهای زندگی نجات پیدا کنیم.
تو را خواهم از هر مرادی که هستکه آید به تو هر مرادی به دست
هوش مصنوعی: من برای تو هر خواسته و آرزویی که داری را میخواهم، تا به هر آرزویی که میخواهی، دست یابی.
دلی را که از خود نکردی گمشنه از چرخ ترسد نه از انجُمش
هوش مصنوعی: دل کسی که خود را از آن جدا نکردهای، نه از گردش روزگار میترسد و نه از زرق و برق و فریب دنیا.
چو تو هستی، از چرخ و انجم چه باک؟چو هست آسمان بر زمین ریز خاک
هوش مصنوعی: وقتی تو در کنارت هستی، نگران روزگار و ستارهها نیستم. وجود آسمان برای من مانند خاکی است که بر زمین میریزد.
جهانی چنین خوب و خرم‌سرشتحوالت چرا شد بقا بر بهشت؟
هوش مصنوعی: چرا دنیا با این زیبایی و سرزندگی به ما داده شده است اما عمر آن مانند بهشت نیست و زودگذر است؟
از این خوب‌تر خود نباشد دگرچو آن خوب‌تر گفتی، آن خوب‌تر
هوش مصنوعی: از این زیباتر وجود ندارد، چون وقتی از زیبایی دیگری سخن میگویی، آن زیبایی واقعیتر است.
در آن روضهٔ خوب کن جای ماببر نقش ناخوبی از رای ما
هوش مصنوعی: در آن باغ دلانگیز، ما را به جای خودت ببر و از یاد ما تصویری بد به جا نگذار.
نه من چارهٔ خویش دانم، نه کستو دانی، چنان کن که دانی و بس
هوش مصنوعی: من نه راهی برای حل مشکلاتم میشناسم و نه کسی می‌داند تو چه میکنی؛ پس همانطور که میدانی رفتار کن و بس.
طلبکار تو هر کسی بر امیدیکی در سیاه و یکی در سپید
هوش مصنوعی: هر کسی که از تو چیزی می‌خواهد، به امید کسب منفعتی است؛ برخی با ابراز دوستی و محبت، و برخی دیگر با چهرهای جدی و افکار منفی.
بدان تا ز باغ تو یابد بریتضرع‌کنان هر کسی بر دری
هوش مصنوعی: بدان که هر کس درخت باغ تو را ببیند، این توانایی را دارد که با دعا و ناله به درگاه تو بیاید و چیزی را طلب کند.
نبینم من آن زَهره در خویشتنکه گویم تو را این و آن ده به من
هوش مصنوعی: من نمیخواهم در خودم آن جرات را ببینم که بتوانم به تو بگویم این یا آن چیز را به من بده.
کنم حاجت از هر کسی جستجویچو یابم، تو بخشنده باشی نه اوی
هوش مصنوعی: من از هر کسی خواستهام را جستجو میکنم، ولی وقتی به هدفم میرسم، تو باید بخشنده باشی نه آن شخص.
تو مستغنی از هر‌چه در راه توستنیاز همه سوی درگاه توست
هوش مصنوعی: تو نیازی به هیچچیز دیگر نداری، زیرا تمام نیازهای همه به سوی درگاه توست.
سروش مرا دیو مردم مکنسر رشته از راه خود گم مکن
هوش مصنوعی: سروشی که به من میرسد، مرا نرسان تا به دیوانگی. از مسیر خود منحرف نشو و راهت را گم نکن.
چو بر آشنایی گشادی درممکن خاک بیگانگی بر سرم
هوش مصنوعی: وقتی که با دوستان و آشنایان رابطهای برقرار میکنی، مراقب باش که در آن فضا راحتی و آزادی عمل داشته باشی. از مخالفت یا فاصلهگیری با آنها دوری کن و نگذار که احساس تنهایی یا بیگانگی بر تو غلبه کند.
به چشم من از خود فروغی رسانکه یابم فراغی ز چشم کسان
هوش مصنوعی: به من نوری ببخش که بتوانم از نگاه دیگران آرامش پیدا کنم.
چو پروانهٔ شب‌چراغ توامچنان دان که مرغی ز باغ توام
هوش مصنوعی: من مانند پروانهای هستم که دور شمع تو میچرخد، پس بدان که من همچون پرندهای از باغ تو هستم.
مبین گرچه خردم من‌ِ زیردستبزرگم کن آخر بزرگیت هست
هوش مصنوعی: هرچند من از نظر عقل و خرد کمتر از تو هستم، اما تو به من کمک کن تا به بزرگی و بزرگواریات برسم.
من آن ذره خردم از دیده دورکه نیروی تو بر من افکند نور
از دیده دور: در ظلمت.
به نیروی تو چون پدید آمدمدر‌ِ گنج‌ها را کلید آمدم
هوش مصنوعی: من با نیروی تو به وجود آمدم و حالا مانند کلیدی هستم که میتوانم درِ گنج‌ها را باز کنم.
به‌سر بردم اول بساط سخندگر ره کنم تازه دُرج کهن
هوش مصنوعی: من ابتدا زمان زیادی را صرف صحبت کردم و حالا تصمیم دارم راهی جدید را انتخاب کنم و مطالب قدیمیام را نواخته و به شکل تازهای بیان کنم.
به اول سخن دادی‌ام دستگاهبه آخر قدم نیز بنمای راه
دستگاه: قوّت، توانایی، امکان.
صفایی ده این خاک تاریک راکه به بیند این راه باریک را
هوش مصنوعی: این زمین تاریک را روشن کن تا کسی بتواند این راه باریک را ببیند.
برانم کزین ره بدین تنگنایبه خشنودی تو زنم دست و پای
هوش مصنوعی: از این راهی که در آن قرار گرفتهام، برانم و در این تنگنای سخت، برای خوشنودی تو تلاش کنم و جان و دل خود را به کار بگیرم.
حفاظت چنان باد در کار منکه خشنود گردی ز گفتار من
حفاظت: حفاظ تو، محافظت تو، مراقبت تو.
چو از راه خشنودی آیم برتنپیچم سر از قول پیغمبرت
هوش مصنوعی: وقتی از مسیر رضایت تو قدم برمیدارم، به سخن پیامبرت که فرمود نباید دلسرد شوم، گوش میدهم و به آن عمل میکنم.