شمارهٔ ۳
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زیبایی‌های معشوقه‌اش اشاره می‌کند. او می‌گوید که رنگ شنگرف (سرخ) بر روی لب‌های او شبیه شکر است و موهای مشکی‌اش درخشان‌تر از ماه می‌باشد. همچنین با اشاره به حوران و غلمان به زیبایی و فریبندگی او پرداخته و در نهایت می‌گوید که این چهره زیباتر از چهره انسان‌هاست.
شنگرف چکانیده تو را بر شکر استمشکین زلفت شکسته گِردِ قمر است
هوش مصنوعی: دوست عزیز، زیبایی چهرهات به مانند شنگرف است که روی شکر پاشیده شده، و تارهای مشکی مویت با قمر روشناییش، همچون دایرهای شکسته به نظر میرسد.
حورات مگر مادر و غلمان پدر استکاین صورت تو ز آدمی خوب‌تر است
هوش مصنوعی: حورهایی که در بهشت وجود دارند، جز مادران و پدرانی که به آنها تعلق دارند نیستند، زیرا زیبایی تو از زیبایی انسانها فراتر است.