شمارهٔ ۱۷
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده بیان می‌کند که چشمانش از شدت اشک و غم خونین شده است. او اشاره می‌کند که این اشک‌ها به اندازه‌ای هستند که رنگ و زیبایی لاله را تحت تاثیر قرار می‌دهند. اما در پاسخ گفته می‌شود که این همه خون و رنجی که از او بیرون آمده، به اندازه رنگ سرخ و زیبا از اشک‌های او نیست که بر چهره‌اش نمایان شده است. به طور کلی، شعر به عمق احساسات و غم عشق اشاره دارد.
گفتم: چشمم ز بس کز او خون آیداز لاله به رنگ و سرخی افزون آید
هوش مصنوعی: گفتم از بس به زیبایی او نگاه میکنم، چشمانم مثل لالهها به رنگ و سرخی میافتد و خون میریزد.
گفت: آن‌همه خون نبد که بیرون آمدکز رنگ رخم اشک تو گلگون آید
هوش مصنوعی: او گفت: تمام آن خونی که تا به حال ریخته شده، به اندازهی اشکی که از چشمان تو بریزد، نخواهد بود و رنگ صورت من را به سرخی ضربهی آن تغییر نمیدهد.