تناجی
عنصری بلخی

شمارهٔ ۱۶

آن لب نمزم گرچه مرا آن سازدزیرا که شکر چون بمزی بگدازد
چشمم ز غمانش زرگری آغازدتا بگدازد عقیق و بر زر یازد