شمارهٔ ۱۵
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به بیان ارزش و اهمیت سخن و زیبایی جسم معشوق می‌پردازد. او اشاره دارد که تا زمانی که معشوق سخن نگوید و خود را نشان ندهد، جذابیتی در او وجود ندارد. در واقع، شاعر با قسم به این نکته تأکید می‌کند که زیبایی و تاثیر معشوق، تنها در کلام و جسم او قابل مشاهده است.
تا نسْرایی سخن، دهانت نبُوَدتا نگْشایی کمر، میانت نبُوَد
هوش مصنوعی: تا زمانی که سخن از دل و جان برنیاید، دهانت باز نمیشود و تا وقتی که عزم و ارادهات را جمع نکردهای، نمیتوانی به هدفات نزدیک شوی.
تا از کمر و سخن نشانت نبُوَدسوگند خورم که این و آنت نبُوَد
هوش مصنوعی: تا زمانی که به خاطر کمر و گفتارت نشانهای از تو نبینم، سوگند میخورم که این تو نیستی.