تناجی
عنصری بلخی

شمارهٔ ۱۴

زلف تو کمندی‌ست همه حلقه و بندخالی نبُوَد ز حلقه و بند کمند
آن چاه بر آن سیم زنخدانت که کَند؟ور خود کندی مرا بدو در که فکند؟!