شمارهٔ ۱۹
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند و او را به عنوان ماه سخنگو و حوری توصیف می‌کند. همچنین، از حسن و زیبایی او به عنوان یک کودک خردسال یاد می‌کند و از شگفتی‌های سحرانگیز او صحبت می‌کند. در نهایت، شاعر از معشوق می‌پرسد که این زیبایی را از چه کسی به ارث برده است.
ای ماه سخنگوی من ای حورنژاداز حسن بزرگ، کودکِ خُرد نزاد
هوش مصنوعی: ای ماه زیبا و گویای من، ای دختری از نژاد فرشتگان با زیبایی فوقالعاده، تو مانند کودکی نازنین و معصوم هستی.
در سِحر به دلبری شده‌ستی استاداین ساحری از که داری ای دلبر یاد؟!
هوش مصنوعی: در صبحگاه، تو به زیبایی و دلربایی دست یافتهای. این هنر و سحر به خاطر چه کسی است که در یاد تو مانده است، ای دلبر؟