شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زیبایی و تاثیر آن بر دل اشاره می‌کند. او از بخاری بودن زلف معشوق صحبت می‌کند که دل را می‌گیرد و در عین حال به ناامیدی و خواری دل خود اشاره می‌کند که به خاطر عشق و علاقه‌اش به آن فرد عزیز، به او رسید. شاعر در اینجا به تضاد میان زیبایی و احساسات تلخ اشاره می‌کند.
بت گونه از آن بت حصاری گیردشب گونه از آن زلف بخاری گیرد
هوش مصنوعی: شبیه آن بت، از زیورهای خود محافظت می‌کند و مانند زلف او، تنش را به زیبایی میآراید.
آن دل که بسش عزیز می‌داشتمیکی دانستم ز من به خواری گیرد؟!
هوش مصنوعی: دل عزیز و گرانبهایی که به آن محبت میکردم، هیچگاه فکر نمیکردم که در نظر او با کمارزشی و حقارت مواجه شوم.