شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به ویژگی‌های زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند. او از زلف‌های غزل‌گونه و سیمین‌چهرگی معشوق صحبت می‌کند و از ویژگی‌های ظاهری و اخلاقی او تمجید می‌کند. شاعر به نوعی در دام جذابیت‌های معشوق گرفتار شده و از این وضعیت حیران است و می‌خواهد به طور دائم در کنار او باشد.
هم غالیه‌زلفینی و هم سیم‌اندامهم روی نکو داری و هم نیکو نام
هوش مصنوعی: تو زلفی مانند غالیه داری و اندامت همچون نقره است. چهرهات زیباست و نام نیکویی هم داری.
دو لب چو مدام داری و زلف چو داممن مانده به دام دایم از بهر مدام
هوش مصنوعی: دو لب تو همیشه در دسترس است و زلف تو چون دام مرا به طور دائمی گرفتار کرده است.