شمارهٔ ۳۹
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس عمیق محبت و جدایی است. شاعر از دلی می‌گوید که به وصل معشوق امیدوار است و از جانش که در فراق او بی‌قرار است. او بیان می‌کند که اگرچه جسمش از همه چیز دنیا بی‌نیاز است، اما در این حال، به خاطر معشوقش با هزاران حیلۀ جان خود را حفظ کرده است.
ای دل ز وصال تو نشانی دارموی جان ز فراق تو امانی دارم
هوش مصنوعی: ای دل، من نشانههایی از وصال تو دارم و ای جان، من از دوری تو آسودهام.
بیچاره تنم همه جهان داشت به توو اکنون به هزار حیله جانی دارم
هوش مصنوعی: بدبختی من این است که تمام وجودم را برای تو گذاشتم و حالا برای زنده ماندن به هزار راه و روش متوسل شدهام.