شمارهٔ ۵۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از چشم و موی معشوق صحبت میکند و میگوید که چشمانش تحت تأثیر زیبایی موی او قرار گرفته است. وقتی دلش به خاطر زیبایی او مشغول میشود، معشوقش میگوید که او را به بیراهه میکشاند و هیچ گناهی در این میان وجود ندارد.
گفتم چشمم کرد بزلف تو نگاهچون گشت دلم برنگ زلف تو سیاه
هوش مصنوعی: به او گفتم که نگاه من به موهای تو است و وقتی دلم به خاطر زلف تو افسرده شد، رنگش سیاه گشت.
گفت او نبرد مگر به بیراهی راهزیرا که نگیرد آن لب او را بگناه
هوش مصنوعی: او گفت که نباید بر سر راه نادرست رفت، زیرا که آن لب، هرگز به گناه دچار نمیشود.