شمارهٔ ۶۲
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت چهره محبوب اشاره دارد. شاعر از چشم‌های حسن او سخن می‌گوید که مانند نقطه عطف یا قبله اوست و او را تحت تأثیر قرار می‌دهد. همچنین به خنده و زیبایی گل سرخ و بتی که او را به یاد می‌آورد، اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که محبوبش در میان دیگران بی‌همتاست.
ای روی تو چشم حسن را بینایییغماست مرا قبله گر از یغمائی
هوش مصنوعی: چهرهی تو برای چشم‌های زیبا سرشار از زیبایی است، و اگرچه من به زیبایی تو دل بستهام، اما به نظر میرسد که تو خود قبلهی عشق یغماگران هستی.
خندان گل سرخی و بت گویائیزینست که از بتان تو بی همتائی
هوش مصنوعی: گل سرخ با لبخند خود و معشوقهای که سخن می‌گوید، از این ویژگی برخوردارند که هیچ کس به زیبایی و ویژگیهای تو نمیرسد.