شمارهٔ ۶۹
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به توصیف زیبایی و ظرافت یک معشوق می‌پردازد. او اشاره می‌کند که وقتی معشوق در برابر او می‌ایستد، مانند درختی زیبای سیمین و وقتی می‌نشینند، مانند ماه و ستاره‌ها زیباست. همچنین معشوق را آزاد و دلربا می‌داند که در نگاه و دل او جای دارد و شیرینی او به جانش نشسته است.
چون بر پائی بسرو سیمین مانیچون بنشینی بماه و پروین مانی
هوش مصنوعی: وقتی که بر روی پایهای از جنس نقره قرار داری، زمانی که نشستهای مانند ماه و ستارههای پروین به نظر میرسی.
آزاده بتا بدیده و دین مانیوز شیرینی بجان شیرین مانی
هوش مصنوعی: ای آزاده، زیباییات در نظر من و دینت در دلم جا دارد و تو با شیرینیات جانم را شیرین میکنی.