شمارهٔ ۷۲
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به زیبایی زلف معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که آن زلف‌ها باعث شکست قلبش شده‌اند. او همچنین از رسالتی که معشوق برایش فرستاده خبر می‌دهد و از او می‌خواهد که دلش را آزاد کند، چون دیگر از پیغام‌ها و باندهای قبلی رها شده است. به‌طور کلی، این شعر حاکی از دلتنگی و عشق عمیق به معشوق است.
اندر شکنِ زلف، مرا بشکستیوندر بندش، دلِ مرا دربستی
هوش مصنوعی: در درون پیچ و تاب موهایت، مرا شکست دادی و در قید و بند آن، دل مرا به اسارت درآوردی.
گویی که: «رسول، نزدِ من چفرستی؟»دل باز فرست کز رسولم رَستی
هوش مصنوعی: انگار میپرسی: «ای پیامآور، نزد من چه خبر داری؟» دل شاد و باز کن، زیرا من از پیام تو آسودهام.