شمارهٔ ۷۵
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت یک زیبایی خاص اشاره دارد. شاعر با توصیف چهره و لبان محبوبش، او را به گونه‌ای توهمی و جادویی می‌بیند. او همچنین از جانب دیگران که به او زیبایی و جذابیت می‌دهند، سخن می‌گوید و او را به نرگسی خواب‌آلود تشبیه می‌کند که در خواب زیباست. این ابیات به حس و حال عاشقانه و شگفت‌انگیز شاعر نسبت به محبوبش پرداخته‌اند.
ای رخ نه رخی ، که لالۀ سیرابیای لب نه لبی ، بنوش در عنابی
هوش مصنوعی: ای چهرهات زیبایی همچون لالهای که در آب شکفته، و ای لبت همچون عنابی که میتوان نوشید.
ای غمزه به جادویی مگر قصابیتو غمزه نه ای که نرگس پر خوابی
هوش مصنوعی: ای زیبا، آیا جادوی تو مثل قصابی است؟ تو غمزهای نیستی که مانند نرگس خوابآلوده باشی.