شمارهٔ ۲۷
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر زیبایی و جذابیت محبوب شاعر است. شاعر به توصیف ویژگی‌های دلربا و خواص شیرین محبوبش می‌پردازد، از جمله لب‌های شکری و پوست مرمری او. او همچنین به زلف و چشمان محبوبش اشاره می‌کند که جذابیت ویژه‌ای دارند. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که هیچ کس نمی‌تواند به زیبایی و جذابیت او نزدیک شود.
دلبر صنمی دارم شکر لب و مرمر برمرمر ز برش خیزد شکر ز لبش بارد
هوش مصنوعی: من محبوبی دارم که لبهایش شیرین و مانند سنگ مرمر است؛ از روی زیبایی او، شیرینی لبهایش همچون بارانی لطیف بر زمین میریزد.
عنبر به خم زلفش عبهر به دل چشمشخنجر سر مژگانش عرعر به قدش ماند
هوش مصنوعی: عطر مشک در موهایش و زیبایی چشمانش همچون خنجر قلب را میزند، و قدش به قدری زیباست که هر چیزی در مقابل آن کوچک به نظر میرسد.
.......................................بتگر نکند چون او پیکر چو پری دارد
هوش مصنوعی: بتسازی همانند او نمی‌تواند بکند، زیرا او مانند پری جاندار و زیباست.