شمارهٔ ۵۶
هوش مصنوعی: شاعر به این موضوع اشاره میکند که اگر همیشه در جستجوی شادی باشد، چطور ممکن است همواره به بیماری (تیمار) نیاز داشته باشد. او از این میگوید که اگرچه جهان میتواند دستخوش تغییرات شود، اما در دل او تأثیری نمیگذارد. در نهایت، او به این نکته میپردازد که اگر از آتش، گرد نبات بهوجود بیاید، دل او همچنان هم به ستایش شاه و هم به تیمار مردم دل داده است.
اگر همیشه بشادیش خواهم ای عجبیچرا همیشه بتیمار خواهدم هموار
هوش مصنوعی: اگر میخواهم همیشه خوشحالش کنم، پس چرا همیشه باید به خاطر او غمگین و ناراحت باشم؟
خبر ندارد کاندر دلم اثر نکنداگر جهان همه تیمار گردد از بن و بار
هوش مصنوعی: این شعر به این معناست که دل من تحت تأثیر هیچ چیز بیرونی قرار نمیگیرد، حتی اگر همه چیز در جهان دچار تغییر و اضطراب شود. احساسات و آرامش درونی من مستقل از وقایع و مشکلات دنیایی است.
اگر بروید از آتش نبات ، گرد آید بیک دل اندر هم مدح شاه و هم تیمار
هوش مصنوعی: اگر به آتش قند نزدیک شوید، دل شما با جمع کردن سخنانی هم درباره ستایش شاه و هم درباره داشتن دلنگرانی یا محبت خواهد شد.