شمارهٔ ۶۵
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به سراغ گیاهانی می‌رود که به دلیل کمبود آب و شرایط نامساعد، مانند گیاهانی که شکر می‌دهند، دچار کمبود و نقص هستند. این اشاره به نارضایتی از شرایط محیطی و آثار آن بر زندگی و رشد گیاهان دارد.
ز غیشه خوردن و از بی جوی و بی آبیگیای کو به چنان بود چون گیای شکر
هوش مصنوعی: این جمله اشاره دارد به وضعیت گیاهی که به دلیل کمبود آب و نداشتن منبع تغذیه مناسب، به حالت نامناسبی دچار شده است. این وضعیت نشان دهنده‌ی تأثیرات منفی کمبود منابع بر روی رشد و کیفیت گیاهان است. در عوض، گیاهی که در شرایط مناسب و با دسترسی به آب و مواد مغذی رشد می‌کند، به شکلی شاداب و باکیفیت مانند شکر در می‌آید.