شمارهٔ ۱۱۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از آرزوی زیبایی و دلنشینی دوستان صحبت می‌کند و بیان می‌کند که روی او و طبیعت (بوستان) همانند طلا زیبا و درخشان شده است.
از آرزوی روی گل و روی دوستان زرّین شدست روی من و روی بوستان
هوش مصنوعی: به خاطر آرزوی دیدن زیبایی گل و دوستان، چهره من و چهره باغ به رنگ زرد درآمده است.