شمارهٔ ۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و لطافت گل و بوی گلاب اشاره کرده و احساس عشق و محبت را به تصویر می‌کشد. او از آتش و آبی که در دل و دیده‌اش وجود دارد سخن می‌گوید و از بخت بدی می‌گوید که اجازه نمی‌دهد دوستش را در خواب ببیند. به طور کلی، شعر احساسی عمیق از دوری و longing نسبت به محبوبش را منتقل می‌کند.
دی با رهی، ای رنگ گل و بوی گلاباز دیده و دل همی زدی آتش و آب
هوش مصنوعی: دیروز با تو، ای که همچون گل رنگین و خوشبو مانند گلاب، از چشمان و دل من آتش و آب میفشاندی.
از بخت ستم باشد، ای دُر خوشابکامروز ترا نبینم ای دوست به خواب
هوش مصنوعی: از سرنوشت بد است که امروز نتوانم تو را ببینم، ای دوست، حتی در خواب.