شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از سرمستی ناشی از عشق و همچنین رنج و درد ناشی از آن صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که اگر محبوب از دل او دست بکشد، او ناچار است در شب، در جستجوی دست محبوب باشد. به‌عبارتی، عشق او را به حالت مستی می‌آورد و در عین حال، احساس درد و نیاز را نیز در او ایجاد می‌کند.
ای دل، ز شراب عشق گشتی سرمستکز رنج خمار او به جان نتوان رست
هوش مصنوعی: ای دل، از شراب عشق مست و شاد شدی، اما از درد و اندوهی که او به جانم می‌آورد، نمیتوانم رهایی یابم.
گر از دل من چنین فرو داری دستدر روز ز دست تو به شب باید جست
هوش مصنوعی: اگر از دل من چنین به دور باشی، در روز باید به خاطر تو شب را جستجو کنم.