شمارهٔ ۷
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر ناامیدی از وفای عهد و پیمان است. شاعر احساس می‌کند که اگر از ابتدا ارتباطش را با طرف مقابل قطع کرده بود، امروز باید خود را در خون غم بشوید. به عبارتی، از عدم وفاداری طرف مقابل و بی‌اعتباری آن نسبت به عهد و پیمانش شکایت دارد و حسرت می‌خورد که چرا در آغاز، دست از آن رابطه برنداشته است.
چون بد عهدی گشت از تو این عهد درست در سستی دست از تو چرا دارم سست؟
هوش مصنوعی: چرا وقتی تو به وعدهات وفا نکردی، من باید هنوز به این رابطه ادامه بدهم و از تو انتظار داشته باشم؟
گر دست نشستمی ز تو روز نخستامروز به خون روی خود باید شست
هوش مصنوعی: اگر از همان روز اول ارتباطم را با تو قطع نمیکردم، امروز مجبور بودم خون بیفشانم و خودم را پاک کنم.