شمارهٔ ۱۷
هوش مصنوعی: این اشعار درباره سادگی و سخاوت خسرو صحبت میکند. میگوید که شمشیر او میتواند دشمنان را از بین ببرد و در عین حال، هنر و کلام او نیز زشت و زیبا را به نمایش میگذارد. در نهایت، این نکته را بیان میکند که دشمنی به دوزخ و دوستی به جنت نزدیک است.
مر کلک ترا سخاوت، ای خسرو، خوستشمشیر تو بر شیر بدارند پوست
هوش مصنوعی: ای خسرو، سخاوت تو مانند شمشیر است که میتواند پوست شیر را از هم بدرد.
کلک تو و شمشیر تو زان زشت و نکوستکین دوزخ دشمنست و آن جنت دوست
هوش مصنوعی: برای هر کس که به تو و شمشیر تو نگاه میکند، زیبایی و زشتی وجود دارد. این درگیری، دشمن را به دوزخ میفرستد و دوست را به بهشت میبرد.