شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشقش به معشوق میگوید. او چشمها را از دنیا میبندد و تمام وجودش را وقف عشق میکند. دل او به شدت پر از اشتیاق و سوز و گداز است و از اضطراب عشق در آتش میسوزد. او برای محافظت از معشوقش، آرزو دارد که هر چشم بدی به او نرسد.
در عشق تو چشمم از جهان دوخته بادوز مهر تو جان چو مهر افروخته باد
هوش مصنوعی: در عشق تو، چشمانم از همه چیز دور است و فقط به تو نگاه میکنم، و از محبت تو، روحام مانند آتشی روشن شده است.
در آتش سودای تو دل همچو سپنددر پیش تو بهر چشم بد سوخته باد
هوش مصنوعی: دل من همچون دشتی خشک و سوخته است که به خاطر عشق تو در آتش سوزانده شده و از همه بدیها و چشمزخمها دور است.