شمارهٔ ۳۱
هوش مصنوعی: این شعر به بیان عشق و ارادت شاعر به معشوق می‌پردازد. شاعر می‌گوید مهر و محبت معشوق در هیچ چیز و هیچ قالبی جا نمی‌گیرد؛ حتی در جان و دل او. او نیز تمایل دارد که عشق و زیبایی معشوق را تنها در زبان و گفتار خود بیان کند، زیرا این احساسات عمیقتر از آن هستند که تنها در کلمات گنجانده شوند.
نی مهر تو در هیچ نگین می‌گنجدنی مهر تو در جان حزین می‌گنجد
هوش مصنوعی: محبت و مهر تو به قدری بزرگ و وسیع است که در هیچ جواهری نمیتواند جا بگیرد و همچنین در روح و دل غمگین من هم نمیتواند محصور شود.
جولانت خواهم اگر چه، ای مرد حکیمدر قالب گفتار همین می‌گنجد
هوش مصنوعی: من خواهان تو هستم، حتی اگر این خواستهام تنها در قالب کلمات بیان شود، ای مرد دانا.