شمارهٔ ۳۲
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر تأثیر بزرگ عطا و سخاوت خداوند بر انسان‌هاست. در آن اشاره شده که اگر کسی به ستایش خدا بپردازد، از نعمت‌های او برخوردار می‌شود و افکار و دل‌هایشان روشن و معنادار می‌گردد. به بیان دیگر، محبت و بخشندگی خداوند باعث غنا و روشنی روح انسان می‌شود.
مادح ز عطای تو توانگر گرددفکرت ز سخای تو مدبر گردد
هوش مصنوعی: ستایشگر از نعمت‌های تو توانمند می‌شود و فکر و اندیشه از بخشندگی تو پرورش مییابد.
خاطر به هوای تو منور گرددمعنی به ثنای تو مشهر گردد
هوش مصنوعی: دل من با یاد تو روشن می‌شود و به واسطهی ستایش تو، نامت بیشتر در ذهنها ثبت می‌شود.