شمارهٔ ۳۷
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی و جذابیت چهره محبوبش اشاره می‌کند که با هر بار خندیدن، مانند قندی شیرین از او می‌ریزد. همچنین، خورشید به زیبایی او غبطه می‌خورد و از او می‌خواهد که دوباره بخندد. این ابیات نشان‌دهنده تأثیر خنده محبوب بر دیگران و زیبایی‌های اوست.
هر گه که بخندد آن نگار دلبنداز نقطۀ یاقوت فرو ریزد قند
هوش مصنوعی: هر بار که آن محبوب دلخواهم میخندد، مانند این است که قند از نقطهای شگفتانگیز و زیبا می‌ریزد.
خورشید ز رشک گوید، ای سرو بلند چون خندیدی باز دگر بار بخند
هوش مصنوعی: خورشید به خاطر زیبایی تو، ای سرو بلند، حسادت می‌کند و میگوید که چگونه دوباره خندیدی. دوباره لبخند بزن!