شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از محبوب خود می‌خواهد که به او آسیب نرساند. او به او می‌گوید که اگرچه ممکن است در اثر عشق به خود آسیب بزند، ولی این موضوع نباید برای محبوب خوشایند باشد و باید از آزار او پرهیز کند. شاعر در واقع به احساسات خود اشاره می‌کند و از محبوب می‌خواهد که او را بیشتر آزار ندهد.
بیهوده بر آزار من، ای سرو بلندتیغت شُستی به خون و خوردی سوگند
هوش مصنوعی: ای سرو بلند، بیهوده بر آزار من نپرداز، تو که با تیغ تندت خون مرا شستی و به این کار سوگند خوردهای.
گر من به هلاک خویش گشتم خرسندباری تو ز خویشتن چنین بد مپسند
هوش مصنوعی: اگر من به سرنوشت بد خود راضی شدهام، تو نباید از رفتار خود ناراضی باشی.