شمارهٔ ۶۰
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت از تلاش بیپایان خود برای رسیدن به محبوب صحبت میکند. او اشاره دارد که با وجود همه کوششش، در نهایت همچنان به حالت اولیه خود بازگشته است. روزی که به حضور محبوب نیاز داشته، سپری شده و اکنون دوباره آن روزها به دست نیامدهاند.
صد لابه و صد بند حیل کردی باز تا با تو چنان شدم که بودم زآغاز
هوش مصنوعی: هر چقدر هم که تلاش کردی و نیرنگ زدی، نتوانستی مرا تغییر دهی و من همانطور که از ابتدا بودم، باقی ماندم.
آن روز مرا بود به روی تو نیازآن روز شد و روزِ شده ناید باز
هوش مصنوعی: آن روز من به حضورت احتیاج داشتم، اما آن روز گذشت و دیگر برنمیگردد.