تناجی
ازرقی هروی

شمارهٔ ۶۲

یک ره که گرفت خصم بدخواهی سازوافگند میان ما دو تن هجر دراز
خود با دلک خویش بپیوندم بازدانم که مرا ز من ندارد کس باز