شمارهٔ ۸۸
هوش مصنوعی: این بیت بیانگر علاقه و وابستگی عمیق شاعر به محبوبش است. او با تشبیه گوش محبوب به ماده‌ای نرم و زیبا، احساسات عاشقانه‌اش را نشان می‌دهد و از ترس جدایی و دوری از او سخن می‌گوید. شاعر نگران این است که محبوب از او دور شود و برای همین، به او توصیه می‌کند که هر چه زودتر اقدام کند، زیرا یار و محبوبی دارد که به او وابسته است.
بر عاج بُناگوش چو سیم و خز توآغاز همی کند خط دل‌گز تو
هوش مصنوعی: بر روی عاج، که نرم و براق است، گوش تو مانند نقره و خز زیباست. این زیبایی ابتدا دل را میرباید و توجه من را جلب می‌کند.
ترسم که برون برد سر از مرکز توبفروش کنون که یار دارد از تو
هوش مصنوعی: ممکن است که از نزد تو دور شوم و این دوری باعث شود که دیگر نتوانم به تو دسترسی داشته باشم، به ویژه اکنون که محبوب من به خاطر تو به من توجه دارد.