تناجی
ازرقی هروی

شمارهٔ ۸۹

گفتم بکنم دو دست کوتاه از تودل برکنم، ای صنم، به یک راه از تو
اکنون چو برید خواهم، ای ماه، از تواز جان کنم آغاز، پس آنگاه از تو