شمارهٔ ۹۰
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به این موضوع میپردازد که با وجود سختیهای دل و جان، عشق و وابستگی به معشوق برایش بسیار مهم است. او میگوید یا باید چیزی برای خوشحالی معشوق فراهم کند و یا جوانی و زندگیاش را در غم او از دست بدهد. این ابیات نشاندهنده تضاد بین عشق و درد است.
هر چند به دردم از دل محکمِ توگیرم کهم جان و دل، نگیرم کمِ تو
هوش مصنوعی: هرچند که از دل محکم تو کمک بگیرم، اما جان و دل خود را کم نخواهم گرفت.
یا هست کنم آنچه ترا کام و هواستیا نیست کنم جوانی اندر غمِ تو
هوش مصنوعی: من یا انجام میدهم آنچه که مورد رضایت و خواستهات است، یا اینکه جوانیام را در غم تو تلف میکنم.