شمارهٔ ۹۱
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به رابطه نزدیکی که بین خود و معشوقش وجود دارد، اشاره می‌کند. او می‌گوید زمانی که عشق و محبت در میان بود، هیچ کس نمی‌توانست به جدایی آنها فکر کند. اما اکنون که زمان غم و تیره‌روزی فرا رسیده، رابطه‌شان به حالت روشنی در آمده است و هیچ چیز نمی‌تواند این پیوند را قطع کند، حتی مادر نیز نمی‌تواند آنها را از هم جدا کند.
تا بود ز روی مهر لاف من و تودر خواب ندید کس خلاف من و تو
هوش مصنوعی: تا زمانی که عشق و محبت بین ما برقرار است، هیچکس در خواب هم نمی‌تواند مخالفت یا جدایی ما را تصور کند.
چون تیره شد اکنون می صاف من و تومادر نه به هم برید ناف من و تو؟
هوش مصنوعی: حالا که شب فرا رسیده و همه چیز تاریک شده، آیا میتوانیم همچنان با هم باشیم، مادر؟ آیا نباید ارتباط ما قطع شود؟