شمارهٔ ۹۵
هوش مصنوعی: این شعر به بیان زیبایی و جذبه کسی اشاره دارد که در دل و جان شاعر تاثیر عمیقی گذاشته است. شاعر از درد و رنج ناشی از ستیز و جدال در عشق صحبت می‌کند و از اینکه هر لحظه با یاد آن فرد، احساسات مختلفی را تجربه می‌کند. در نهایت، به این واقعیت اشاره دارد که هیچ مردی نمی‌تواند با دل و احساساتش در این زمینه رقابت کند.
از جور و ستیز تو به هر بیهده‌ایدر هر نفس از سینه بر آرم سُده‌ای
هوش مصنوعی: به خاطر ظلم و درگیریهای تو، در هر لحظه فشار سنگینی را از دل بیرون میآورم.
ای روی تو در چشم رهی بتکده‌ایمردی نبود ستیزه با دلشده‌ای
هوش مصنوعی: ای چهرهی تو در نظر راهم مانند بتکدهای است، که هیچ مردی در ستیزهجویی با دلش وجود ندارد.