شمارهٔ ۱۰۳
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از درد و حسرت خود میگوید که به خاطر خواستههای بیارزش، جان عزیزش را فدای امور بیاهمیت کرده است. او از غم و نگرانیهای زندگی بسیار رنج برده و این مشکلات را ناشی از دل خود میداند، نه از تاثیری که دیگران بر او گذاشتهاند.
دردا و دریغا که چنین در هوسیکردیم تن عزیز خس، بهر خسی
هوش مصنوعی: آه و افسوس که برای به دست آوردن چیزهای بیارزش، جان گرانبهایمان را به خطر انداختیم.
زهر غم روزگار خوردیم بسیاز دست دل خویش، نه از دست کسی
هوش مصنوعی: ما خیلی از غمهای زندگی را از دل خودمان چشیدیم، نه از جانب دیگران.