شمارهٔ ۱۰۶
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از احساسات عمیق خود نسبت به معشوق سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که اگر به سوی محبوب براه بیفتد، با شتاب به دیدنش خواهد رفت و اگر غم هجر او بر دلش سایه نمی‌افکند، تمام عمرش را در شعر و غزل صرف توصیف دل‌باختگی‌اش خواهد کرد. به طور کلی، این اشعار نشان‌دهنده‌ی عشق و دلتنگی شاعر است.
گر من صنما، سوی تو ره یافتمیبر دیده به دیدن تو بشتافتمی
هوش مصنوعی: اگر من، ای محبوب، به سوی تو راهی پیدا میکردم، بیدرنگ به دیدن تو میرفتم.
گر خاطر من ز هجر غمگین نبُدیاندر غزل تو موی بشکافتمی
هوش مصنوعی: اگر خاطر من از دوری غمگین نمیشد، در شعر تو موهای خود را به تنگی میبافتم.