شمارهٔ ۱۰۲ - امیر معزی

دولت موافقان تو را جاه و مال دادگردون مخالفان تورا گوشمال داد

اختر شناس طالع مسعود تو بدیدما را نشان فرخی ماه و سال داد

بازی است دولت تو که او را خدای عرشبر گونهٔ فریشتگان پر و بال داد

دست فلک به چشم عنایت زمانه رااز چشمه‌های عدل تو آب زلال داد

تیغت ز بدسگال برانگیخت رستخیزتا نامهٔ گنه به کف بدسگال داد

کاری محال کرد که کین تو جست خصمبر باد داد خویش و سر اندر محال داد

ای شاه شرق عزّ و جلال تو سرمدی استکین عز و این جلال تو را ذوالجلال داد

می خواه از آن نگار که او را ز بهر توبخت بلند خلعت حسن و جمال داد

زلف دراز و خال سیاهش بدید ماهآمد ز چرخ و بوسه بر آن زلف و خال داد